サイ; รู้ไหม๊ ว่าเราไม่เคยรักใครเท่าแก เข้านอนทีไรความฝันเดิมก็จะเข้ามาทักทายทุกที

ในความฝันของเรา รอบกายเต็มไปด้วย［ทุ่งหญ้าบาเล่ย์］สีเขียวสดใสถูกแต่งแต้มไปด้วย

สีชมพูของดอกลิลลี่ สีเหลืองของดอกหน้าวัว สีฟ้าของดอกทิวลิป และ สีทองที่ไม่

จำเป็นต้องอธิบาย ภายในสถานที่สวยงามแห่งนี้ มีร่างสองร่างที่กอดก่ายกันอยู่เสียงไพเราะ

ขับขานเพลงรักที่สื่อความหมายให้กันและกัน...แต่ความฝันก็คงแทนที่ความจริงไม่ได้

พอเราตื่นขึ้นความสุขมากมายก็พลอยหายไปด้วย ตอนนี้เรากำลังตามหาคนๆนั้น

คนที่อยู่ในความฝัน รอยยิ้มของเค้าช่างดูคุ้นเคยแต่ทำไมนะ เรายังหาไม่เจอสักที

นี่ๆๆ คนที่กำลังอ่านอยู่น่ะ หากไม่ดูเป็นการรบกวนเกินไป ช่วยเงยหน้าจากกระดาษ

แล้วมองหน้าเราชัดๆ แล้วบอกทีว่าเราหาคนๆนั้นเจอแล้ว...เรารักแกนะตุ้ง เราเป็นคนไม่ได้เรื่อง

เรายอมรับ ถ้าเราทำอะไรที่มันงี่เง่ายังไงก็ขอโทษ ให้โอกาสเราอีกหลายๆครั้งน้ะ

ฮ่าๆๆๆๆ รักแกนะเว่ยเพื่อน
．．．．．
．．．．
．．．
．．
．

トｳン; ฮ่าๆๆๆๆ เราก็รักแกนะเว้ย แต่เราอ่านยังไงก็ไม่ซึ้งว่ะ

ความคิดแรก...แกฝันอย่างนั้นทุกคืนจริงๆหรอ

แล้วเราก็ทนได้จนถึงทุ่งหญ้าบาเล่ย์ ขอปิดทำสมาธิก่อน พอเปิดอีกที

มันเป็นความรู้สึกบอกไม่ถูกว่ะ แต่ที่รู้ขำโคด พออ่านจบ

ความคิดที่สอง...แกพยายามจะสื่ออะไรวะ มันคิดได้หลายแง่ แต่เราก็คิดไม่ออก

พอต้องมาอ่านใหม่ ตอนนั่งพิมอันนี้

ความคิดที่สาม...ไมมันอ่านไปอ่านมา มันอีโรติกแบบแปลก ฮ่าๆๆๆๆ

แต่ยังไงก็ขอบคุณนะเว่ย ที่อุตส่าห์สละเวลาคาบอังกฤษมานั่งพิมใส่ดิก(ที่่เรา

ต้องใช้ แต่ใครก็ไม่รู้ไม่ยอมให้) จนไม่ได้จดอะไรไปเลย ฮ่าๆๆๆๆ รักแกว่ะ

รอคาบหน้าจะทำฉบับ「ＲえＶｅＲＳＥ」

ｐ．Ｓ，อุตส่าห์หาｂＧที่มันพยายามจะแมตชัวนะเว้ย ส่วนเพลงจะพยายามหาต่อไป